Groovella beantwoordt je vragen
Waarom ik A Double Dose of Love schreef — Groovella over vaderschap en tweelingdochters
Mijn tweelingdochters worden binnenkort tien, en ik kan het cadeau dat het leven me gaf — dubbel en dwars — nog steeds nauwelijks bevatten. A Double Dose of Love is het nummer dat ik schreef toen woorden alleen het gevoel niet konden dragen. Blijf even bij me; ik vertel je hoe het ontstond.
Wat inspireerde A Double Dose of Love?
Vader worden van tweelingmeisjes veranderde alles. Twee hartslagen tegelijk, twee persoonlijkheden die naast elkaar bloeien — ik wilde een nummer dat die dubbele zegen ving: dubbel lachen, dubbel huilen, dubbel verwonderen. Het is geen perfect-ouder-hymne; het is een eerlijke liefdesbrief aan de mooie chaos van het opvoeden.
Hoe oud zijn je dochters nu, en hoe vormt dat het nummer?
Ze worden binnenkort tien — een mijlpaal die me nog steeds ademloos maakt. Het nummer ontstond toen ze jonger waren, maar elk jaar hoor ik het anders. Wat begon als een slaapliedje voor twee kleine meisjes, is iets geworden dat ik hoop dat ze meenemen op hun eigen pad. Vaderschap staat niet stil; deze melodie ook niet.
Wat is het moeilijkste aan vader zijn van een tweeling?
Genoeg van jezelf vinden voor twee zielen die je even hard nodig hebben — dat is het dagelijkse puzzelstuk. Sommige dagen voel ik me uitgerekt; andere dagen verwonder ik me over hoeveel liefde een hart kan bevatten. Het nummer schuwt dat niet. Het is teder omdat vaderschap teder is, en rommelig omdat het leven met een tweeling dat altijd is.
Waarom koos je een zachte jazz-pop groove voor dit nummer?
Omdat vaderschap zich voor mij zo voelt — warm, ongehaast, vol stille magie. Ik wilde geen drums die de melodie overschreeuwen; ik wilde ruimte zodat de Wurlitzer kon ademen en de harmonieën je als een knuffel omhulden. Sommige gevoelens hebben ruimte nodig, geen volume. Luister naar A Double Dose of Love en je begrijpt wat ik bedoel.
Wat hoop je dat je dochters voelen als ze dit nummer ooit horen?
Dat ze oneindig geliefd waren — ieder apart, niet alleen als duo. Dat hun vader hen zag, echt zag, ook op de rommelige dagen. En misschien, heel misschien, dat de chaos elke noot waard was. Als dit nummer ooit hun anker wordt, dan heb ik mijn werk als vader en songwriter gedaan.