Cosmic Cabaret — Reflectie over lot en vrije wil

Toen ik het album Cosmic Cabaret noemde, koos ik niet alleen een pakkende titel — ik noemde een filosofie. Het leven als show: schitterend, onvoorspelbaar, soms absurd. Maar wie schrijft het script? Dat is de vraag in het hart van deze plaat.

Wat betekent 'Cosmic Cabaret' als concept?

Het leven is een cabaret — een kosmisch cabaret, groter dan elk podium. We zijn allemaal tegelijk performer en publiek, spelen scènes die we niet altijd koos, improviseren als het script op is. Het album is een revue: elk nummer een andere act, een andere stemming, een andere hoek van dezelfde grote show.

Geloof je in lot of vrije wil?

Beide — en ik denk dat dat het enige eerlijke antwoord is. Sommige deuren gaan open voordat je klopt; andere moet je duwen tot je schouder pijn doet. Het lot zet het podium neer; vrije wil is hoe je erop speelt. Het album leeft in die spanning — lost het niet op, danst ermee.

Waar eindigt lot en begint vrije wil?

Op het moment dat je je reactie kiest. Je kunt niet elke scène controleren, maar je kiest hoe je hem speelt — met gratie, met humor, met heel je hart of half. Daar wordt het cabaret van jou. Het kosmische deel is het decor; het cabaret-deel is je improvisatie.

Waarom cabaret als metafoor en niet iets anders?

Omdat cabaret vreugde en melancholie in dezelfde adem is — glitter en schaduw, lachen en tranen. Het is performatief maar oprecht. Het leven voelt voor mij precies zo: een show die je niet kunt repeteren, waar de muziek blijft veranderen en je toch moet dansen. Cosmic Cabaret vangt die dualiteit.

Is de titeltrack van het album de filosofie in het klein?

Precies. Cosmic Cabaret het nummer is de ouverture — het zet het podium neer, nodigt je uit, vraagt je ernst bij de deur te laten. Het hele album ontvouwt zich vanuit dat ene idee: opdagen, je rol spelen, van de rit genieten. Het is serieuze filosofie verpakt in een feel-good groove.